Analysis

Mizah her zaman ezilenlere, o gün için güçsüz görünenlere direnç ve umut vermiştir. Ünlü Rus edebiyat eleştirmeni Bielinski’nin dediği gibi, “doğruyu yalandan ayırmada gülmenin büyük bir yardımı dokunur”. Muktedire gülmek, ona inanmadığını göstermenin bir yoludur.

Tablo, faşist iktidarın sıkışıklığının artmakta olduğunu gösteriyor; bilhassa da dış politika alanında. Ne var ki, bu zorlanış, rejimin otomatikman ve kendiliğinden çökeceği anlamına asla gelmiyor. Tersine sıkıştıkça saldırganlığı artıyor.

Amerikan New York Times gazetesinde yer alan bir haber, nicedir şahit olduğumuz Türkiye’den göç olgusunun farklı boyutlarına dikkat çekerek bir tartışma başlatmış oldu. Yürüyen tartışmanın iki ana başlığını, artan “beyin göçü” olgusu ve “zenginlerin” ülkeden kaçma eğiliminde olduğu iddiası (“varlık göçü”)...

Türkiye’de şu anda hüküm sürmekte olan rejimin özgün bir yapılanma arz ettiğini uzun süredir vurguluyoruz. Erdoğan ve etrafında toplanmış faşistleşmiş kadro özgün bir düzenek kurmayı başarmış durumda. Parlamento ve seçimlerin görünüşte var olduğu, siyasi partilerin ve sendikaların kapatılmadığı, hatta yasal...

İşçi ve emekçiler açısından bu faşist rejime karşı mücadelenin en sağlam ve tutarlı yolu bir sınıf hareketinden geçmektedir. Türkiye işçi sınıfının mevcut bilinç ve örgütlenme durumunun vahameti bunun doğruluğuna halel getirmez.