Analiz

Her halükârda, kriz derinleşecek ve işçi sınıfı haklarına sermayenin daha yoğun saldırıları gündeme gelecektir. Hak gasplarının ve işsizliğin artacağı, çalışma koşullarının daha da ağırlaşacağı, ücretlerin enflasyon karşısında kuşa döneceği, çocuk emeği sömürüsünün daha da yaygınlaşacağı, iş cinayetlerinin katlanacağı bir dönem önümüzde uzanıyor. Bu durumda işçi sınıfını ciddi bir mücadele döneminin beklediği açıktır.

Erdoğan’ın “hızlı sonuç alma” yöntemi olarak sıkça başvuracağı görülen cumhurbaşkanlığı kararnameleri peş peşe yayınlanıyor. Asgari Ücret Tespit Komisyonunun Cumhurbaşkanlığına bağlanması, SGK’nın Sayıştay denetiminden muaf kılınması ve Devlet Denetleme Kuruluna olağanüstü yetkiler tanınması da söz konusu kararnameler arasında yer alıyor. Faşist rejim tüm bu değişikliklerle, korporatif tarzda örgütlenmiş bir çalışma rejiminin temelini güçlendirmek istiyor.

Sermayenin hoşuna gitmeyen, onu ürküten birçok özelliğine rağmen T. Erdoğan ve AKP’nin iktidardan düşmesi, hele bir de demokratik bir halk tepkisiyle devrilmesi, mevcut düzen için çok büyük bir risktir.

Unutulmasın ki, faşizm ve benzeri tüm olağanüstü burjuva rejimler işçi sınıfının mücadelesine, örgütlerine darbeler indirebilir fakat her ne yaparsa yapsın işçi sınıfını ortadan kaldıramaz. Onun tarihsel misyonunu yok edemez ve en karanlık günlerin içinden bile sınıfın duyarlı unsurlarının tomurcuklanmasını engelleyemez.

Şimdi yine tehlikenin fakında değilsiniz, “stratejik cahilliğe” sığınıp olağanüstü bir seçimlerin ertesi günü, her şeyin sıradan olmasını bekliyorsunuz. 7 Haziran seçimlerini izleyen dönemden de mi bir şey öğrenmediniz?

Peki muhalefet partileri bütün ihtimallere karşı hazırlıklı ve dayanışma içinde olacaklar mı? Onların da A’nın dışında B ve C planları var mı?

Sosyal medyadaki “T A M A M” çıkışı, milletin dışlanan kısımlarının gür bir sesle milletin sadece AKP ve Bahçeli seçmeninden ibaret olmadığını haykırması açısından önemlidir.

24 Haziran seçimleri bir “erken seçim” değildir, bir oyundur. Gerçekte faşist rejim, muhalefetin tam anlamıyla hazırlıksız yakalandığı koşullarda, her türlü devlet imkânını kullanarak, hile ve manipülasyona başvurarak kitleleri bir oldubitti ile karşı karşıya bırakmayı, seçim oyunuyla kendisini sandıkta meşrulaştırmayı hedefleyen bir takvim açıklamıştır.

Faşist tek adam diktatörlüğünü meşrulaştıran, Saraydan aldıkları güçle karşıtlarına saldıran ünlüler, devletin gücüne şevkle boyun eğmektedirler. Ülkenin kaderinin tek adamın eline verildiği, her geçen gün savaşa daha fazla dâhil olunduğu, muhalif seslere tahammülsüzlüğün arttığı, toplumsal gerilimin yükseltildiği bu ortam elbette sanat alanında da yansımasını bulacak ve Erdoğan rejiminin kültür-sanat alanı böyle “sanatçılar”la doldurulacaktır.

Gerek Ortadoğu savaşında gerekse de Türkiye’deki rejimin gidişatında yeni bir evre anlamına geldiğini söylediğimiz Afrin savaşı ve onunla aynı dönemde AKP-MHP ittifakı tarafından seçim yasasının değiştirilmesi, faşist kurumsallaşma sürecinin tamamlanması anlamına gelen önemli bir dönüm noktası olmuştur. Rejim böylelikle körüklediği milliyetçi ve militarist hezeyanla iç muhalefeti iyice etkisiz hale getirdiği gibi, 2019 seçimlerini daha yapılmadan tümüyle şaibeli ve gayri meşru kılmıştır.